This is what we should live for, Danlo: the heightening of our sensibilities, the rarefying of our desire, the deepening of our purpose, the vastening of our selves. The power to overcome ourselves. To be more. Or rather, to become more. Who hasn't dreamed of such becoming? - David Zindell: "The Broken God".

Religion and Transhumanism: The Unknown Future of Human Enhancement

Een nieuw boek over transhumanisme komt binnenkort uit: "Religion and Transhumanism. The Unknown Future of Human Enhancement".
Een fraaie cover van een biddende post-human:

die gelijk ook een ernstige vraag opwerpt: religie en transhumanisme, is dat niet in tegenspraak met elkaar?

Sebastian Seung, schreef in 2013 het boek "Connectome: how the brain’s wiring makes us who we are". Zo'n beetje de Amerikaanse tegenhanger van Dick Swaab's "Wij zijn ons brein". In tegenstelling tot Swaab staat Seung niet helemaal afwijzend tegenover cryonics en bespreekt in hoofdstuk 14 van zijn boek de kansen voor het slagen van cryogene suspensie als zijn model van het brein klopt. Dat is de reden dat het boek door veel transhumanisten gelezen is. Het boek eindigt min of meer (er volgt nog een epiloog) met de volgende bijzondere uitspraak:

The bible said that God made man in his own image. The German philosopher Ludwig Feuerbach said that man made God in his own image. The transhumanists say that humanity will make itself into God.

Zoals uit de tagline van deze website (een citaat uit "Don Juan und Faust" van Christian Dietrich Grabbe) blijkt, is dat ook hoe ik het transhumanisme interpreteer.

De uitgever rechtvaardigt het boek als volgt:

"Transhumanism" or "human enhancement" is an intellectual and cultural movement that advocates the use of emerging technologies to change human traits. Although they may sound like science fiction, the possibilities suggested by transhumanism are very real, and the questions they raise have no easy answers. If these enhancements—especially major ones like the indefinite extension of healthy human life—become widely available, they would arguably have a more radical impact on humankind than any other development in history.

This book comprises essays that explore transhumanism and the issues that surround it, addressing numerous fascinating questions posed by scholars of religion from various traditions. How will "immortality" or extreme longevity change our religious beliefs and practices? How might phamaceuticals enhance spiritual experiences? Will "post-human" technologies be available to all persons, or will a superior "post-human race" arise to dominate the human species? The discussions are as intriguing as the future they suggest.

De redacteurs van "Religion and Transhumanism", Calvin Mercer, "professor of religion" en Tracy J. Trothen, "associate professor of ethics and theology" hebben duidelijk het accent gelegd op de ethische kant van het transhumanisme:

Should technology be used to improve human facilities such as cognition and longevity? This thought-provoking dialogue between "transhumanism" and religion examines enhancement technologies that could radically alter the human species.

Gaap. Die discussies zijn inmiddels al heel vaak gevoerd en op zijn minst doet het boek ongeveer hetzelfde als het op deze website eerder besproken boek Human Being @ Risk van Mark Coeckelbergh, behalve dat "Religion and Transhumanism" door meerdere auteurs bij elkaar is geschreven, waaronder Anders Sandberg, dus mijn hoop is dat dit boek daar iets nieuws aan gaat toevoegen, mogelijk - maar het boek moet nog uitkomen, dus ik moet het nog lezen - in ieder geval meer een "dialogue" gaat opleveren.
Het boek is ook iets aangenamer geprijsd: € 46 voor 472 pagina's, en verschijnt in november 2014.

RoadMap

Een interessante Roadmap transhumanisme, gedeeld met de FBgroep Strong Artificial Intelligence door Marcela Palavecino.

PostHuman: An Introduction to Transhumanism

Via The British Institute of Posthuman Studies - A Critical Forum for Transhumanist Thought.
Written by: Peter Brietbart and Marco Vega

We investigate three dominant areas of transhumanism: super longevity, super intelligence and super wellbeing, and briefly cover the ideas of thinkers Aubrey de Grey, Ray Kurzweil and David Pearce.

PostHuman: An Introduction to Transhumanism is the first of our planned video series on transhumanism, titled PostHuman.

A bodyhacker's wish list.

Interessant artikel in Wired.co.uk in de afdeling Transhumanism: Sleep replacement and 3D-printed shapeshifting: a bodyhacker's wish list. Daaruit de volgende WishList:

2013 to 2014
Wireless file storage
Subdermal navigation system
Brain-only control of temperature of my house

Five to ten years
Replacement of heart
Sensors on remaining major organs
Proximity sensors
Internal alarms
Enriched blood (enriched with oxygen)

10 to 20 years
Replacement of most major organs
Maths coprocessor (OMG I want this so bad)
Replacement and entire brain system (audio cortex maybe?)
Toxin filtration
Replacement of hands
B2C (brain to computer) wireless interface with internet
Emotional "volume"
B2B (brain to brain) wireless interface

20 to 40 years
Majority of body replaced
50 percent plus of brain replaced
Back up "brain"
Levitation tech
Self-repair
No need for food or oxygen
Temporal tuning (slow the perception of time)

Rechten en Plichten voor Robots.

Sommige mensen worden huiverig als ze over een "kompjoeter" horen praten. Ze zijn bang dat computers de aarde veroveren, dat ze ons tot slaven maken

Zo begon Henk Hartendorp ca 1969 (ik sla noodzakelijkerwijs een slag naar het jaartal, maar het zal er niet ver vanaf zitten) zijn artikeltje over de Computer in "De Wervelende Wereld", een in het schoolblad "Taptoe" wekelijks in feuilletonvorm verschijnende encyclopedie. Die encyclopedie las en herlas ik als scholier in een tijd waarvan ik alleen nog maar van computers en ruimtereizen kon dromen. Ik heb hem bewaard en hij is, ingescand, hier na te lezen. Het meeste is uiteraard achterhaald.
Zoals het artikeltje over de computer, die indertijd nog werkte met ponskaarten en in ieder geval nog niet in ieder huis aanwezig waren. Alleen de laatste zin van het artikel:

Maar wij slaven? Kom nou! Het zijn alleen maar machines.

is nog actueel. Hoewel er natuurlijk veel mensen verslaafd zijn aan computers, maar dat is iets anders.

Volgens Henny van der Pluijm's boek "rechten en plichten voor robots" gaat het echter niet lang meer duren of de computer-technologie gaat ons wel overvleugelen. Daarmee is hij voor zover ik weet de eerste Nederlander die serieus over dit onderwerp schrijft, in navolging van Ray Kurzweil ("The Age of Spiritual Machines", "The Singularity is Near" en "How to Create a Mind") en sciencefiction-schrijver Isaac Asimov, al schreef deze laatste "maar" sciencefiction. Maar wel sciencefiction waaraan Asimov zelf de eis stelde dat het waar zou moeten kunnen zijn. En veel van zijn werk begint inmiddels behoorlijk profetisch te lijken.

In navolging van Kurzweil schrijft Van der Pluijm in zijn vlot leesbare boek dat de computerkracht binnen afzienbare tijd, denk aan twintig jaar, de menselijke intelligentie gaat overvleugelen. Op sommige gebieden doen computers dat nu al, maar wij kunnen ons er nog altijd op laten voorstaan dat er bepaalde taken zijn die wij beter doen dan computers, met name op creatief gebied.

Niet lang meer, zegt Van der Pluijm. Kunstmatige intelligentie maakt gebruik van neurale netwerken en algoritmen waardoor zelf-lerende systemen ontstaan, die zich zo snel ontwikkelen dat de mens straks niet meer in de gaten heeft wat er precies aan de hand is. Dat is allemaal al een behoorlijke tijd bekend bij iedereen die zich met het onderwerp bezig houdt en de naam die daaraan gegeven is, is "the Singularity", zo'n beetje de Apocalyps voor Transhumanisten.

Interessant aan het boek is dat het in het Nederlands is verschenen en, ik schreef het hierboven al, soepel geschreven is, waardoor het toegankelijk wordt voor een groep mensen die zich normaal niet met deze materie bezig houdt. En vooral dat het een discussie op zou kunnen en moeten starten over hoe we dit alles in veilige banen denken te leiden, gesteld dat dat nog mogelijk is.

Van der Pluijm's oplossing is: geef robots rechten, nu het nog kan. Ik dacht bij het woord "rechten" aan rechten vanuit de optiek van een systeembeheerder; wat mag een user wel en wat niet? Zo'n beetje in de stijl van Asimov's "Drie wetten van de Robotica":

1. Een robot mag een mens geen letsel toebrengen of door niet te handelen toestaan dat een mens letsel oploopt.
2. Een robot moet de bevelen uitvoeren die hem door mensen gegeven worden, behalve als die opdrachten in strijd zijn met de Eerste Wet.
3. Een robot moet zijn eigen bestaan beschermen, voor zover die bescherming niet in strijd is met de Eerste of Tweede Wet.

Van der Pluijm vindt deze wetten echter niet meer van toepassing en heeft het over burgerrechten! Bijvoorbeeld het recht voor een robot om zelfstandig te besluiten over budget om zichzelf te upgraden. Om zelfstandig te besluiten voor een ander mens of bedrijf te gaan werken. Dat daarbij ook de plicht van bijvoorbeeld verantwoording afleggen hoort spreekt voor Van der Pluijm vanzelf, want als het misgaat moet er een schuldige worden aangewezen. Wie gaat zich verantwoorden, de fabrikant/programmeur, de eigenaar, of de robot zelf? (Van der Pluijm geeft als angstaanjagende voorbeelden de Flash Crash van 6 mei 2010 en de mogelijke casus van een robot die medicijnen op moet halen voor zijn bejaarde eigenaar en beroofd wordt door hangjongeren; wat als de robot zich verdedigt en één van de jongeren daarbij doodt?)

Zonder cynisch te willen zijn, vraag ik me af of een dergelijke intelligente robot zich ter verantwoording zal laten roepen door een "menselijke" rechtbank. Trekken wij ons iets aan van de mening van wat lager staat op de evolutie-ladder dan wij? Okay, er zijn groeperingen die vinden dat we dieren rechten zouden moeten geven, maar in het algemeen kun je zeggen dat dat zinloos is omdat dieren nu eenmaal niet meepraten - en ons dus ook geen rechten geven, dan wel middelen hebben om ons aan onze plichten te houden.

Wolves don't lose sleep

over the opinion of sheep

Kans is groot dat superintelligente robots zich niet veel van ons gemor aan zullen trekken.
Ik ben er dus voor dat we de bal op ons eigen speelveld houden en robots moeten houden als onze gewillige slaven. De echt intelligente technologie moeten we in onszelf te integreren, dus ons ontwikkelen tot cyborgs.


Mijn vorige twee alinea's doen natuurlijk niets af aan het feit dat Henny van der Pluijm een boek heeft geschreven dat zeker de aandacht verdient en, vooral, graag als startpunt voor een debat moet dienen. Daar neemt hijzelf geregeld initiatieven toe, te beginnen op de Opiniewebsite Joop, waar inmiddels ook de nodige reacties staan. Niet allemaal even diepgaand, maar sommigen gelukkig ook wel.
Op 5 juni jl organiseerde Van der Pluijm een debat in Utrecht, waar ikzelf niet bij kon zijn. Gelukkig kreeg ik op 24 juni een nieuwe kans. Bij dit debat was ook een delegatie van het IKV aanwezig om hun campagne tegen de zgn "Killer Robots" onder de aandacht te brengen. Tja, het is helaas zo dat iedere mooie ontwikkeling ook gebruikt kan, en dus ook gaat worden, om kwaad aan te richten. Het IKV pleit voor een moratorium op de ontwikkeling van Killer Robots. Persoonlijk zou ik graag willen pleiten voor een verbod, maar wie gaat dat naleven? Doorgaans alleen de braverikken en die zijn toch al niet zo gevaarlijk, want braverikken. Het IKV heeft het in het document "Onbemand maakt Onbemind" over "dehumansiering van de oorlogvoering". Ik vind oorlogvoering per definite niet erg humaan, tenzij er, als het dan echt moet, met de vuist gevochten wordt - in dat opzicht ben ik graag ouderwets. En dan nog het liefst een vuistgevecht alleen tussen de twee ruziemakers zelf, dus bijvoorbeeld de twee presidenten, die er aan de onderhandeltafel kennelijk niet uit hebben willen komen. In dat opzicht ben ik er ook altijd graag voor dat iedereen zijn eigen rekeningen betaalt; dus niet die onschuldige jongens eropaf sturen en zelf thuis blijven. Maar helaas leven we niet in zo'n wereld, dat blijkt al uit het feit dat er toch steeds weer jongens te vinden zijn die dat uniform aan willen trekken voor de "zaak".
De ontwikkeling van Killer Robots verbieden betekent helaas de ontwikkeling van robots verbieden, want het is natuurlijk dezelfde technologie, alleen een andere toepassing. Willen we onze ontwikkeling een halt toeroepen? Ik denk dat het niet kan, de geest is uit de fles en we kunnen niet voor struisvogel spelen.
Als het doel van technologie is om onszelf als mensheid vooruit te helpen en niet om elkaar uit te roeien, kunnen we niet anders dan de technologische vooruitgang gebruiken om de noodzaak tot oorlogvoering te minimaliseren door het probleem van de schaarste in de wereld op te lossen en religieus fanatisme geen kans geven.
Tot hier mijn, ongetwijfeld in de ogen van velen naïeve, €0,02 over het pacifisme.
Om ervoor te zorgen dat we als mensheid straks niet een gezamenlijke vijand hebben in de vorm van superintelligente robots zou het boek van Henny van der Pluijm dus een aanzet kunnen zijn tot een plan om over, laten we zeggen, 20 jaar de robots een plekje in de mensenmaatschappij te hebben gegeven. En zo, dat er ook voor ons nog plaats is in de herberg.
Regeren is vooruitzien, maar deze taak is te complex om alleen aan de regering over te laten. Ik hoop dan ook dat het boek door velen gelezen zal worden, het is echt niet al te technisch, en dat het onderwerp "rechten en plichten voor robots" (wat voor rechten dat ook zullen zijn) bijtijds op de agenda van het maatschappelijk debat zal worden gezet.

Iedereen perfect?!

Het Rathenau Instituut houdt op zondag 9 juni 2013 samen met NEMO en Kennislink een debat over de nieuwe technologische mogelijkheden én de grenzen daarvan.
Het Rathenau Instituut, zo staat op de website,

stimuleert de publieke en politieke meningsvorming over wetenschap en technologie. Daartoe doet het instituut onderzoek naar de organisatie en ontwikkeling van het wetenschapssysteem, publiceert het over maatschappelijke effecten van nieuwe technologieën, en organiseert het debatten over vraagstukken en dilemma’s op het gebied van wetenschap en technologie.

Ik ben wel eens bij zo'n debat geweest, twee keer zelfs, en heb er zelfs aan deelgenomen, maar in het algemeen nemen de medewerkers van het Rathenau Instituut een vrij conservatief standpunt in. Ze staan in ieder geval niet aan de kant van het Transhumanisme.
Dat moest mij even van het hart, maar de toekomst gaat natuurlijk iedereen aan, het gaat namelijk allemaal gebeuren, dus meedenken en een standpunt bepalen is altijd goed. Wie dat wil doen kan zondag 9 juni in NEMO tussen 14.00-16.30 uur zijn hart ophalen met behalve het debat ook andere activiteiten, zoals:

  • 'Onderga virtuele plastische chirurgie’. Een snel-photoshopper maakt je naar wens mooier.
  • ‘SuperHuman’ en de ‘Supermens test’. Mensverbetering: doen of niet? Doe de ‘Supermens test’ op de iPad en ontdek het! Of speel de iPhone game ‘SuperHuman’ en verbeter je virtuele zelf.
  • ‘Wat heb jij aan jezelf verbeterd?’ Door middel van een serie portretten worden mensen aangespoord aan te geven welke verbetertechnologie zij (wel eens) gebruikt hebben.
  • Meer informatie is te vinden op de website van het Rathenau Instituut, maar ik kan het niet laten een beetje te zeuren over de ietwat "sturende" tekst van de werving, waardoor bijna bij voorbaat de uitkomst van het debat al bepaald is. Zo staat er

    Maar nieuwe middelen en technologieën roepen nieuwe vragen op. Want hoe zit het met sociale druk. Wat als je die middelen eigenlijk niet wilt gebruiken? Kun je nog achterblijven als anderen wel aan de pillen en protheses gaan?

    Schrijver van die tekst vindt het dus belangrijk dat mensen zelfstandig kunnen denken en hun eigen beslissingen kunnen en durven nemen, onbeïnvloed door groepsdrang. Nou, dan ben je bij het transhumanisme aan het goede adres, want transhumanisten zijn voor ultieme zelfbeschikking, spontane orde. Al weet ik niet of deze conclusie de bedoeling van de tekstschrijver was.

    Of, nog vreemder, deze:

    Nu al nemen Amerikaanse soldaten soms alert makende pillen als ze in spannende situaties moeten werken. Zijn Nederlandse brandweerlieden of artsen straks verplicht om zulke pillen te nemen?

    Ik vind dat soort vragen suggestief. Kennelijk moeten we het normaal vinden dat soldaten bereid worden geacht hun leven te offeren voor een zaak die doorgaans niet de hunne is, maar wel gaan we vervolgens moeilijk doen als soldaten voor een verhoogde waakzaamheid een pilletje in zouden (moeten) nemen - soldaten hebben al te kennen gegeven hun lijf en leven lager te waarderen dan welk belang ter wereld ook, dus het probleem van dat pilletje zie ik niet helemaal. De koppeling naar brandweerlieden en artsen volg ik niet, maar volgens mij houden mensen zich op dit moment indien nodig wakker met koffie. Koffiedrinken is natuurlijk een heel sociaal gebeuren (ik mag het zelf ook graag drinken), maar het is en blijft gewoon een "boost". Een pilletje kan dat makkelijker, sneller en vooral portable, maar, toegegeven, het is wel wat minder gezellig.

    Nou, eigenlijk genoeg stof voor een debat dus. Zelf zal ik er niet bij zijn, mijn bijdrage aan het debat is deze website en, vooral, dit artikel.

    2045: A New Era for Humanity

    15-16 juni 2013, New York.

    The mission of the 2045 initiative is the creation and realization of a new strategy for the development of humanity.

    Key Topics: Project Avatar, Android robotics, Anthropomorphic telepresence, Neuroscience, Mind theory, Neuroengineering, Brain-Computer Interfaces, Neuroprosthetics, Neurotransplantation, Long-range forecasting, Future evolution strategy, Evolutionary transhumanism, Ethics, Bionic prostheses, Cybernetic life-extension, Mid-century Singularity, Neo-humanity, Meta-intelligence, Cybernetic immortality, Consciousness, Spiritual development, Science and Spirituality.

    Human Being @ Risk

    Bij uitgeverij Springer is een boek verschenen over Human Enhancement, Transhumanisme en Ethiek, geschreven door Mark Coeckelbergh, docent filosofie aan de Universiteit Twente en managing director van het 3TU Centre for Ethics and Technology.
    In zijn boek gaat Coeckelbergh vooral in op kwetsbaarheid en de relatie tot technologie. Ik zou het graag eens willen lezen, maar dat zal moeten wachten tot het boek beschikbaar komt in een bibliotheek, want het boek is, zelfs in de e-book versie, verschrikkelijk duur: € 83,29 voor de pdf en € 105,99 voor maar liefst 218 pagina's treeware.
    Ik zal hier dus het persbericht citeren:

    Nieuwe technologische ontwikkelingen gaan gepaard met grote beloftes en roepen ethische vragen op. De laatste jaren is er vaak sprake van het verbeteren van de mens door technologie, zogenaamd “human enhancement”, bijvoorbeeld door de mens genetisch te veranderen of hem “uit te breiden” met electronica. We lijken hard op weg naar een bestaan als “cyborg”: half mens, half machine. Maar mag dat wel? En vooral: wat willen we daarmee bereiken?

    Transhumanisten omarmen de nieuwe technologische mogelijkheden en beloven dat we met nieuwe technologie minder kwetsbaar zullen worden, misschien zelfs onsterfelijk. De auteur van dit boek vindt ook wel dat technologie de mens zal veranderen (en altijd al heeft verandert), maar gaat in tegen de idee dat dit ons minder kwetsbaar zal maken – laat staan onsterfelijk. Met zijn analyse van existentiële kwetsbaarheid en hoe die veranderingen ondergaat door technologie laat hij zien dat net onze strijd tegen kwetsbaarheid door middel van technologie steeds nieuwe kwetsbaarheden creëert, waardoor we onszelf en de wereld steeds weer opnieuw transformeren.

    Zo lijkt het alsof we door informatietechnologie kunnen ontsnappen naar een risicoloze wereld, maar ons opgaan in electronische netwerken en informatiestromen maakt ons dan weer kwetsbaar voor computervirussen en cyberaanvallen. En misschien kan de wetenschap ons genetisch veranderen, maar als daar dan een “nieuwe mens” uit voortkomt zal die ook weer nieuwe lichamelijke en psychische kwetsbaarheden vertonen. We kunnen onze existentiële kwetsbaarheid niet zomaar opheffen, ons bestaan zelf is een blootgesteld-zijn-aan en onze pogingen om nieuwe schilden te maken creëren steeds weer nieuwe Achilles hielen.

    De auteur pleit daarom voor grondige ethische en politieke reflectie over nieuwe technologieën en de nieuwe risico’s en kwetsbaarheden die ze met zich mee zouden kunnen brengen. De toekomst van de mens staat immers op het spel. Bij een dergelijke ethiek gaat het niet om de “objectieve” risico’s van nieuwe technologieën en hoe we deze risico’s kunnen incalculeren en er een “assessment” van maken, maar om de vraag hoe technologie het menselijke bestaan verandert en zou kunnen veranderen. In zoverre we dit al kunnen sturen is het belangrijk om na te denken over wat voor mensen we in de toekomst willen worden.

    Voor een meer persoonlijke bespreking van het boek moeten we dan maar wachten op betere tijden, met name waar het de prijzen van boeken betreft. Want transhumanisme is inmiddels mainstream aan het worden en human enhancement is al geen vraag meer naar het "of" maar naar het "wanneer" (het is al begonnen, merk je dat niet?).
    Dit boek kan hopelijk bijdragen aan een brede en vooral open discussie, maar dan moet het natuurlijk wel beschikbaar komen voor het alweer achterhaald is, want het gaat hard in de wetenschap.

    Zoemende voeten klimmen het best

    De Volkskrant heeft vandaag een interessant artikel over protheses.

    Hugh Herr stroopt zijn broekspijp op. Een robotachtig apparaat, waar andere mensen hun been hebben. 'Dit is de batterij. Daar zit de motor. Er zitten sensoren in en een computertje dat de voet aanstuurt. De prothese simuleert de beweging van een echte voet. Hij tilt bijvoorbeeld net als een mens bij elke stap de teen op. Dankzij de motor kost het bewegen minder moeite, je raakt niet zo vermoeid. Je kunt er ook sneller mee lopen dan met gewone mechanische protheses.

    En even verderop:

    U voorspelt dat er straks op de Paralimpics harder gelopen kan worden dan op de Olympische Spelen.
    'Ja. Er is geen reden waarom de darwinistische grenzen van de natuur ook de grenzen van de ingenieur zouden moeten zijn. Het knappe van het menselijk lichaam is dat het zo veel verschillende dingen goed kan. We kunnen heel behoorlijk rennen, springen, zwemmen, en staan. Het is moeilijk, misschien onmogelijk, om een machine of een prothese te maken die dat allemaal kan. Maar op onderdelen kan een goed ontwerp de natuur overtreffen (...)'.

    Dat klinkt me allemaal behoorlijk transhumanistisch in de oren. We hebben het hier gewoon over wat we in mijn jeugd op TV zagen als de bionische mens. Nu noemen we dat een cyborg, maar het idee blijft hetzelfde. De volgorde nog even herhaald: eerst vervangen we een geamputeerd been door een stok. Het blijft behelpen, maar het gaat. Dan vervangen we het door een kunstbeen - ziet er mooier uit, je merkt het alleen als iemand loopt, want het been is stijf. Niet zo leuk dus maken we er een die kan meebuigen. Is al beter. Op alle punten buigen waar een menselijk been het ook kan is nog beter. Dan maken we het bestuurbaar. Daarna gaan we er wedstrijden mee lopen. Nu worden de ethici bang, want ze zien al dat God geëvenaard gaat worden. Maar ze hebben ongelijk: we gaan God verbeteren.

    Het is natuurlijk niet leuk als je benen geamputeerd zijn, maar ik durf te voorspellen dat over enige tijd mensen ervoor zullen kiezen om hun benen eraf te (laten) halen en te vervangen door protheses die het beter doen.
    Zeker als we er ook nog gevoel in gaan krijgen:

    (...)Die zou een kunstmatige huid moeten hebben, met sensoren die de ruwheid van de ondergrond meten. De informatie moet worden doorgegeven aan een chip in het been, verbonden met de zenuwbanen naar de hersenen. Zo krijgen de hersenen informatie over wat de voet 'voelt'.
    Dat klinkt als sciencefiction.

    'Toch gaat het onderzoek die kant op. Aan het omgekeerde wordt ook gewerkt: dan gebruikt de geamputeerde signalen uit de hersenen om de prothese aan te sturen. Mijn onderzoeksveld is een wondere wereld. Er zijn experimenten waarbij verlamden dankzij een hersenchip een robotarm aan kunnen sturen(kort na dit interview slaagden onderzoekers erin twee ratten met elektroden in hun hersenen op grote afstand met elkaar te laten communiceren, red.).

    Om alvast aan dat gevoel te appelleren deed de Volkskrant er een ronduit wervende foto bij van Hugh Herr met paralympisch atlete en fotomodel Aimee Mullens - "sex sells", ontken het maar niet.

    (Foto Jille Greenberg/Corbis)
    en die verschilt qua idee en wervende kracht niet al te veel van een foto die ik inmiddels een jaar geleden op FaceBook aantrof:

    Als kind werd mij geleerd dat je nóóit naar mensen met een handicap mag kijken, laat staan staren. Dat was zielig. Maar hier zou ik met Charles d´Orléans (1394-1465) willen uitroepen: "Dieu! qu'il la fait bon regarder!".

    Neo-Humanitas - een Zwitserse DenkTank

    Als het aan de Zwitserse transhumanisten ligt krijgt het begrip "Zwitserleven-gevoel" een heel andere lading. Niks geen golfspelende senioren, maar superhumans in een vergaande symbiose met computers en technologie.

    A Future With Superhumans - a convo with PhD Daniel H. Wilson.

    Superhumans with neural implants may belong to the realm of science fiction for now. But the day is fast approaching when technology offers us abilities beyond our wildest dreams (or darker than our worst nightmares). PhD in Robotics and NYTimes best selling author Daniel H. Wilson had a conversation with us to discuss the near future reality of brain implants that make us superhuman.

    Om dit uit te dragen naar een groot publiek is er een nieuw DenkTank op gericht, NeoHumanitas - "Thinking Our Future". Ter gelegenheid van het verschijnen van de eerste editie van hun nieuwsbrief heeft NeoHumanitas een project om een e-Book "writing the future together" te publiceren:

    In collaboration with the Graduate Campus of the University of Zurich and the OMICS-Ethics Research group of the University of Montreal:

    You are invited to collaborate for the writing of a short e-book about socio-ethical issues related to human enhancement. Writings will target a lay audience.

    Application deadline: May 1st 2013. PhD-candidates and postdocs from all relevant disciplines are invited to apply. The numbers of participants is limited and a selection of best-suited participants may be required. To apply, please send a cover letter (explaining why you want to get involved in the project) and a curriculum vitae to the organization committee

    Syndicate content