Transhumanisme in de Quest

Populair-wetenschappelijk maandblad Quest heeft een zomerpecial uitgebracht waarin een groot artikel over transhumanisme. Aangezien ik eraan heb meegewerkt, gebiedt de bescheidenheid mij er niet al teveel tam-tam van te maken, maar het is best een aardig artikel geworden.

De dood? Daar hoeven we nooit meer bang voor te zijn. Want de informatie in je brein kun je gewoon back-uppen en overbrengen naar een nieuw lichaam. Simpel!

Tja, zo simpel is het natuurlijk niet: mind-uploading (waar het hier over gaat) is IMHO nog wel een paar decennia weg en dan nog is het de vraag (en in het interview stel ik hem ook hardop) of de copie hetzelfde is als het origineel.
In het boek "The Mind's I" (vertaald als "De spiegel van de ziel") door Douglas Hofstadter en Daniel Dennett wordt al gelijk in de inleiding die vraag gesteld aan de hand van de teleporter: Je wordt razendsnel uit elkaar genomen en geanalyseerd, de informatie (niet jouw lichaam zelf!) wordt overgezonden naar de plaats van bestemming (een verre planeet of zoiets), waar je razendsnel weer met plaatselijke bouwstenen (moleculen) weer "in elkaar wordt gezet", exact volgens de overgestuurde blauwdruk. Op het eerste (en ook tweede, derde t/m n-de) gezicht ben je dezelfde persoon; je herinnert je alles nog, kent en herkent iedereen die altijd deel uitmaakte van jouw wereld, maar bén je ook echt dezelfde?
Filosofisch een interessante vraag, bekend als "Het schip van Theseus". Het antwoord is voor veel filosofen de continuïteit van het bestaan; als dat er is ben je dezelfde, zoniet, dan ben je weliswaar een exacte copie, maar je bent 'um niet!
Voor transhumanisten een onwelgevallig antwoord, dus we moeten er nog maar eens goed over nadenken :-)
Er staat nu op YouTube een leuk filmpje van John Weldon dat het probleem aan de orde stelt:

Canadian animation by John Weldon offering a lighthearted overview of a central problem of ontology: the continuity of existence.